alt

LIJEPO PISANJE, GIMNASTIKA I ELEKTRONIKA

 

O počecima rada prve tivatske srednje škole

 

                   „Školi nedostajahu učila i sredstva potrebna za obuku pa je rad bio skroman; na priprostim klupama okupljaše se zrelija i razvijenija mladež, upućujući se i osposobljavajući bar donekle za buduće zvanje, pa ipak i takav rad, s druge strane, bio je vrlo istrajan što svjedoči i visina do koje se je škola do danas podigla“ – napisao je hroničar 1929. godine, prisjećajući se 1922. godine i početaka rada Mornaričke zanatlijske škole , prve srednje škole u Tivtu.

                   Škola je formirana pri Pomorskom arsenalu kako bi stvorila dobar i vrstan kadar za potrebe Arsenala, ali  i svih mornaričkih komandi i ustanova. Nakon pet godina rada, 1927.godine tadašnji ministar Vojske i Mornarice donosi odluku  „da se kod Komande Pomorskog Arsenala u Tivtu uspostavi Mornaričko-Zanatlijska Škola za izobrazbu stručnog radničkog podmlatka  za potrebe radionica i skladišta mornarice“.

                   Pored ogromne koristi za Mornaricu Kraljevine Jugoslavije, Škola je imala i poseban značaj za Boku Kotorsku, kao mjesto gdje su brojni učenici sticali stručna zvanja i mogućnost zaposlenja u Arsenalu,  ali i u drugim mjestima pa i inostranstvu. 

                  Prvih nekoliko godina u školi su radila tri odjeljenja, a prosječan broj đaka bio je 120. Pored nastave u školi, učenici su praksu obavljali u radionicama Arsenala, i to po sistemu: tri dana školska nastava a tri dana radionička praksa. Stručne predmete predavali su pripadnici Komande Arsenala, a opšte predmete građanska lica, uglavnom u honorarnom odnosu.

Šta se učilo u prvoj tivatskoj srednjoj školi?

Opšteobrazovni predmeti bili su: srpsko – hrvatski jezik, geografija, istorija, higijena, lijepo pisanje, gimnastika i strani jezik po izboru,  njemački ili francuski.

Stručni predmeti bili su: računanje ( aritmetika i algebra), geometrija, brodogradnja, strojogradnja, elektronika, tehnologija, fizika, hemija, tehničko crtanje i građevinarstvo.

Škola je obučavala i osposobljavala gotovo sve vrste zanatlija za potrebe Arsenala i Mornarice pa su tako  izučavani zanati: mehaničarski, tokarski, kotlarski, kovački, bakro-kovački, bravarski, motoristički, livničarski, stolarski, modelarski, brodograditeljski, električarski, jedrarski, krojački i crtački.

Svi učenici su besplatno dobijali učila i školski materijal, a učenici II i III razreda primali su, u dane praktične nastave, i posebnu novčanu naknadu.

Učenici  koji su sa odličnim uspjehom završavali III razred dobijali su, pri zaposlenju, za nekoliko dinara višu nadnicu od ostalih svršenih učenika.

                 Prema podacima časopisa „Jadranska straža“( br.7/1929), od početka rada Škole 1922. do 1928. godine zanat je izučilo 226 učenika, najviše mehaničara (61), stolara (41) , graditelja čamaca (23),  električara (19), motorista (13), kovača (12) i tako redom. Od 226 svršenih učenika, 146 je odmah zaposleno u Arsenalu, u drugim službama Vojske 70, a 10 ih je otvorilo privatne poslove.

                Kao u svim zanatskim školama toga doba, i u Mornaričko – zanatlijskoj školi u Tivtu, poseban događaj bio je završni ispit učenika III razreda i izložba stručnih radova. Tom izložbom učenici su dokazivali  osposobljenost i vještinu koju su stekli učeći određeni zanat, a predmeti koje su izrađivali, nerijetko su bili vrhunski zanatski dometi.

                Bile su to najznačajnije svečanosti u Arsenalu, ali  i Tivtu, a  uručivanju svjedočanstava svršenim učenicima Škole i izložbi radova, a pored profesora, roditelja, opštinske uprave i  crkvenih velikodostojnika, prisustvovali su predstavnici svih komandi Vojske i Mornarice stacioniranih u Boki pa i izaslanici viših komandi.