Miomir Abović: BEZ(U)GOVOR

„I tako, prvi čin farse (mada, po svojim posljedicama, za Tivat i Tivćane u pitanju je jedna druga dramska vrsta: tragedija) konačno je završen: novi predsjednik Opštine Tivat, g. Siniša Kusovac, potpisao je Ugovor o oprostu 5,6 miliona eura naknade za komunalno opremanje građevinskog zemljišta Adriatic Marinas-u“, ističe u svom komentaru odbornik Tivatske akcije, Miomir Abović.

„Neću se, međutim, u ovom članku baviti niti ovim činom g. Kusovca, niti pravno-političko-ekonomskim implikacijama potpisivanja ovog Ugovora; o tome je proteklih mjeseci rečeno i više nego dovoljno. Mnogo zanimljivije od pravno-političko-ekonomskih implikacija potpisivanja Ugovora o oprostu komunalija Adriatic Marinas-u su neke istine metafizičko-antropološke prirode koje je čitav ovaj događaj otkrio o nama kao ljudima i društvu. Tivatska priča sa potpisivanjem Ugovora o oprostu naknade za komunalno opremanje građevinskog zemljišta Adriatic Marinas-u samo je još jedno u okeanu dešavanja koja svakodnevno svjedoče u kakvoj zemlji tragičnih apsurda mi živimo. Ova storija sadrži u sebi čitav niz nevjerovatnih apsurda koji na prvi pogled nisu toliko ni vidljivi. Apsurd prvi: bivša predsjednica Opštine Tivat gđa Snežana Matijević zvanično je smijenjena zbog loše realizacije investicija. Na njeno mjesto dolazi čovjek, njen bivši potpredsjednik g. Siniša Kusovac, koji je bio zadužen upravo za realizaciju investicija. Valjda bi, po zakonima logike- ako je loša realizacija investicija razlog za nečiju smjenu (a svi znamo da nije)- trebalo da bude smijenjen upravo potpredsjednik Opštine zadužen za investicije, tj. g. Kusovac!! Ili- što bi bilo najviše u skladu sa zakonima zdravog razuma- trebalo je da budu smijenjeni i gđa Matijević i g. Kusovac. Ali ne; funkcijom je, gle čuda, platila samo nedovoljno poslušna gđa Matijević. Apsurd drugi: g. Kusovac je krajem prošle godine u Skupštini Opštine Tivat izjavio da je 80% investicija na teritoriji tivatske opštine realizovano. Otkud onda uopšte priča o lošoj realizaciji investicija?! Apsurd treći: svi znaju da je g. Kusovca na funkciju predsjednika Opštine preporučila njegova bezuslovna spremnost da potpiše Ugovor kojim će budžet Opštine Tivat biti oštećen za nekoliko miliona eura. U zemljama sa koliko toliko očuvanim normalnim sistemom vrijednosti ljude za odgovorne funkcije u društvu i u jednoj zajednici preporučuju njihovi profesionalni kvaliteti i spremnost da rade na dobro i prosperitet te zajednice. G. Kusovca- koji kao potpredsjednik Opštine zadužen za realizaciju investicija više od dvije godine nije uradio gotovo ništa na tom planu- za funkciju predsjednika Opštine preporučila je, umjesto profesionalne sposobnosti, njegova spremnost da- na duže staze- ozbiljno doprinese uništenju perspektive svog grada. Tako nešto ne viđa se više ni u zemljama supsaharske Afrike. Apsurd četvrti: g. Kusovac veliki je pobornik davanja u koncesiju Aerodroma Tivat, čemu se žestoko protive njegovi koalicioni partneri iz SD-a. No, usprkos tome, odbornici SD-a u Skupštini Opštine Tivat na sjednici 9.08. glasali su ZA izbor g. Kusovca na funkciju predsjednika Opštine. Apsurd peti: na istoj toj sjednici ZA izbor g. Siniše Kusovca glasali su i odbornici HGI-ja, partije čije glasačko tijelo u pretežnom broju čini (ili bi barem trebalo da je tako) jedan broj domicilnih stanovnika Tivta. Činjenica da je za Tivat, njegovu budućnost i njegov prosperitet emotivno ipak najvezanije njegovo domicilno stanovništvo ipak nije spriječila odbornike HGI-ja u Skupštini Opštine Tivat da za predsjednika Opštine bez dileme podrže g. Sinišu Kusovca.

„Priča o potpisivanju- od strane g. Siniše Kusovca- Ugovora o poravnanju dugova sa Portom Montenegro, konačno, priča je prije svega o velikom broju Tivćana i o aktuelnoj Crnoj Gori „, ističe u svom komentaru odbornik Tivatske akcije, Miomir Abović“Priča je to o tragičnom građanskom kukavičluku; priča je to o glasanju mnogih po ko zna koji put- iz uvijek istih prizemnih razloga- za ljude koji nemilosrdno uništavaju društvenu supstancu Tivta; priča je to o sveopštoj hipokriziji i opštem raspadu sistema vrijednosti u društvu u kome živimo. Da živim negdje drugdje, postavio bih pitanje:“Dokle više?“ Ovdje, izgleda i nažalost, to pitanje nema smisla postavljati“, ističe se u saopštenju Miomira Abovića