NA DANAŠNJI DAN: ROĐEN FIGO

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

PIŠE: KRSTO JOVANOVIĆ

 

Luis Filipe Madeira Caeiro Figo je rođen 4. novembra 1972. godine u Lisabonu.

Karijeru je počeo u Sportingu, čije je boje branio od svoje jedanaeste godine. Prvi nastup za zeleno-bijele iz portugalske prijestonice je zabilježio 1989. godine. Poslije šest sezona u Sportingu, sa osvojenim samo jednim Kupom Portugala, Figo na ljeto 1995. godine potpisuje predugovor i sa Juventusom i sa Parmom, zbog čega je dobio dvogodišnju kaznu bez transfera u neki italijanski klub. Kako su te dvije opcije otpale, javila se Barselona i za 2,3 miliona funti prigrabila talentovanog Portugalca. Tokom pet godina u Barseloni, postao je veoma dobar prijatelj sa Pepom Gvardiolom, a osvojio je i dvije titule, dva Kupa, jedan Kup Pobjednika Kupova i jedan Superkup Evrope. Kao jedan od najistaknutijih fudbalera te generacije “blaugrane”, Figo je postao miljenik navijača katalonskog kluba. Međutim, stvari su se promijenile u ljeto 2000. kada je pojačao redove najljućeg rivala – Real Madrida! Tokom svakog gostovanja kraljevskog kluba na stadionu “Kamp Nou”, Figo je dočekivan na najgori mogući način. Ali, to njemu nije smetalo da u pet godina u Real Madridu osvoji ponovo dva puta titulu, dva Superkupa Španije, kao i po jednu Ligu Šampiona, evropski Superkup i Interkontinentalni Kup. Nakon deset godina u Španiji, na ljeto 2005. kao slobodan igrač prelazi u Inter, sa kojim prije odlaska u penziju osvaja četiri uzastopne titule prvaka Italije. Uz to, u periodu dok je nosio dres “nerazura”, Figo je osvojio i jedan Kup Italije, kao i tri italijanska Superkupa. Posljednju utakmicu u karijeri je odigrao na stadionu “Đuzepe Meaca”, 31. maja 2009. protiv Atalante.

Što se tiče nastupa u reprezentativnim selekcijama Portugala, Figo je 1991. predvodio “zlatnu generaciju” koja je osvojila Svjetsko prvenstvo za mlade. U toj generaciji, pored njega su igrali još i Rui Košta, Abel Šavijer, Rui Bento i Žoao Pinto, sa kojima je mnogo godina bio saigrač i u “A” reprezentaciji. Sa mladom reprezentacijom je bio i vicešampion Evrope 1994. godine. Rekorder je po broju nastupa za nacionalni tim Portugala, pošto ih je sakupio čak 127. Najveći uspjeh sa reprezentacijom je ostvario 2004. godine, kada je na Evropskom prvenstvu održanom u njegovoj domovini igrao u finalu, gdje je poražen od Grčke sa 1:0.

Od individualnih priznanja koje je dobio tokom karijere, valja napomenuti da je 2000. proglašen za najboljeg fudbalera Evrope, a godinu kasnije i svijeta. Šest puta je biran za najboljeg fudbalera Portugala, a tri puta za najboljeg stranca u španskoj ligi.