Puna tri sata, uz zavidnu pažnju publike, trajala je sinoćnja predstava Zločin i kazna” zagrebačkog Kazališta Gavela, kao druga takmičarska predstava Purgatorija. Interesantna režiserska rješenja Zlatka Svibena, odlična ali neujednačena glumačka ekipa predvodjena sjajnim Franjom Dijakom kao Raskoljnikovim, raskošna i funkcionalna scena i atraktivni muzički pasaži dovoljni su da predstavi damo visoku ocjenu. Ali, ne i najveću.
Jer predstava je, ipak, preduga, hrišćanska nada nije dovoljno naglašena, a ključni odnos između Raskoljnikova i Sonje dat je neuvjerljivo, možda i zbog slabe Nele Kočiš kao Sonje. Ali, teško je glumiti anđela.
Međutim, sve je to bilo u sjenci nevjerovatnog Dijaka i njegove trasnformacije iz stanja bunila u epelipsiju, zbunjenost i na momente lucidnost. Riječju, tako smo zamišljali studenta Raskoljnikova. I pokretom i likom. Gotovo smo ubjeđeni da bi mu aplaudirao i genijalni Dostojevski, kao što smo i mi to uradili pola sata nakon ponoći.
Eto posla i za žiri. Nakon Dare Džokić i Anite Mančič za glumačku nagradu Purgatorija kandiduje se i Franjo Dijak, briljantni Raskoljnikov.
