Vremenski nestabilnu julsku noć u Tivtu, prekjuče su prijatno obojile operske arije, opojno se šireći iz galerije ljetnjiovca Buća. Primadoma Jadranka Jovanović, koja je nastupala u svim evropskim i svjetskim operskim kućama, stigla je u naš grad, u pratnji Nikole Rackova, iz njujorškog Karnegi hola gdje se predstavila istim repertoarom “Svjetski muzički biseri”.
“Sve što izvodim mora da prodje kroz moje srce, dušu , mada naravno ima tu i intelektualnog dela. Ali on ne bi vredeo bez obilja emocija”, objasnila je Jadranka gostujući u našem programu
” Svaka kompozicija mora da mi se dopada, da tako kažem,na život i smrt. One nisu tu slučajno, svaka je odabrana promišljeno, to je ozbiljan, višemesečni rad. Svaka kompozicija, pa i najteža, najveća klasika poput Rosinija, može da se sluša svuda, pa i na nekom katunu, uz par reči objašnjenja.To radim tokom celog mog profesionalnog života, to je takodje moja misija i vrlo je prisutan taj edukativni momenat. Evo, na primer, večeras su oni koji nisu u muzici, mogli da saznaju šta su to kolorature, da čiju nešto o Žoržu Bizeu, da otkriju da na Islandu radi Bloudal Johanson. Tako treba približiti klasiku, jer to je samo jedan žanr u muzici. Ja volim da slušam i zabavnu muziku i volim da je pevam. Zapravo, pevam sve ono što mom srcu godi. Zašto bi klasika pravila bilo kakvu barijeru. To su nametnuli neki drugi ali i strah od nepoznatog. Zato se trudim da je publici približim, da im ona bude poznata i da sve to bude spontano, prirodno, ljudski, bez distance”.
