Bokeljski pisac Nikola Malović predstavio je u galeriji Ljetnjikovca Buća svoj novi roman „Jedro nade” koji je bio u izboru za ovogodišnju NIN-ovu nagradu. U razgovoru sa medijatorom večeri Vanjom Gavrovski, portparolom izdavačke kuće „Laguna” i brojnim poštovaocima književnosti sa ukusom mora, Malović je podijelio tajne ovog višeslojnog i višeznačnog književnog djela koji govori o porijeklu dezena mornarske majice, istoriji Perasta i Boke, baroku, ali i teorijama zavjere današnjice.
Radnja ovog romana koji je izašao na dan Svetog Ćirila i Metodija prati Nikolu Smekiju, ambicioznog modnog industrijalca iz Barija, koji se na poziv gradonačelnice vraća u Perast, grad svojih predaka, da bi ponovo pokrenuo i oživio tradicionalnu proizvodnju mornarskih majica.
U svijetu koji potpuno zavisi od tehnologije, evoluirani Google preuzeo je ulogu Boga, pa nadgleda sve i svakoga.
Šjor Smekija uspijeva da brodi digitalnim lavirintom, otkriva kako je plavo-bijeli dezen nastao na Mediteranu i kojim to čudom uporno opstaje kroz vjekove. U najljepšem zalivu na svijetu, junak se zaljubljuje u neobicnu mještanku koja ce mu otkriti, ne samo tajne baroka, vec i da je ljubav jedino što internet još uvijek ne može da zabilježi i arhivira.
„Nema skoro ništa iz istorije Perasta što se ne pominje u romanu. Kao kod Andrića što imamo ćupriju kao jednog od junaka, tako u romanu „Jedro nade” imamo Perast kao jednog od glavnih junaka. To je roman o fenomenu najpoznatijeg, najseksualnijeg i najavanturističkijeg modnog dezena na svijetu koji je ujedno uniforma u svim vojskama svijeta. Saznao sam da samo dvije mornarice na svijetu nemaju mornarsku majicu kao uniformu i to su mornarice Crne Gore i SAD. Čikam vas, stojte na rivi tri do pet minuta i kao skrinsejver neko odjeven u mornarsku majicu mora da prođe pored vas. Sve što je moglo da se sazna o mornarskoj majici nalazi se u ovom romanu. Ovaj roman prevazilazi simbol najpoznatijeg dezena jer je i nebo u romanu iscrtano plavim i bijelim prugama pri čemu plavo potiče od plavetnila neba, a bijelo od hemijskih tragova kojima nas zaprašuju kao komakavalete kako stoji u romanu, odnosno kao skakavce. Nebo iznad Boke zna da bude išarano hemijskim tragovima koji za razliku od kondenzacijskih tragova koji ostaju iza aviona, satima ostaju iza njih. Roman je sagrađen kao čipka, jer Nikola Malović mora da maše iz Boke jer sam udaljeniji od književnog epicentra”, istakao je pisac i hercegnovski knjižar tivatskoj čitalačkoj publici.
Malović smatra da je pisac posvećenik. „On je nalik nekom svetovnom monahu koji dok drugi ljudi realno žive, idu na fešte, maskenbale, izložbe, druže se i žive svoje živote, on radi svoj posao. Mora da ispuni svoju dnevnu normu od ure, dvije, tri ili četiri ure pisanja. Sistem „Jedra nade” ili „Lutajućeg Bokelja” je držati u glavi izuzetno teško. Moram da izlazim pred javnost sa stavom – ako mislim da nas neko sa nekim razlogom zaprašuje moram da vam kažem. Ako mislim da se porodica razorila, da rat traje a da ga niko nije objelodanio i da sve ovo što imamo naokolo jeste jedan veliki rat sa pojedinačnim bitkama u Libiji, Siriji, Ukrajini. Neko mora to da kaže. Da bude esencijalno pošten i napiše knjigu u kojoj neće ništa kriti od čitalaca, u kojoj neće biti srećnog kraja ni noćne zadovoljštine romana koje čitamo pred spavanje. Palata Smekja u Perastu je najveća privatna palata na istočnoj obali Jadrana u kojoj je bila konfekcija „Jadran Perast” koja je proizvela najveći broj mornarskih majica u odnosu na sve ostale. U romanu možete da koristite aplikaciju „Google Ear” odnosno „Guglovo uvo” da ukucate GPS kordinate bilo koga i slušate šta neko priča. Imate i drugu aplikaciju „Google earth memory”. Ukucate bilo koju GPS tačku, bilo koji datum i pogledate je li vam se žena srela sa naočitim momkom koji trenira vaterpolo ili ste vi pošli u neku štetu ili škuribandu”, rekao je Malović.
