U Tivtu je u 73. godini preminuo Boško Grbović, inženjer tivatskog Remontnog zavoda „Sava Kovačević”, društveno politički radnik, briljantan intelektualac.
Rođen u ratnom vihoru u uglednoj porodici Grbović u Šavniku, Boško i njegova dva brata Lazar i Jovan rano ostaju bez majke. U patrijarhalnom duhu odgajaju se u ujčevini, porodici Jauković, a svoje talente i afinitete bruse tokom školovanja u Šavniku i Nikšiću i kasnije u Skoplju gdje sva trojica stiču visokoškolsko obrazovanje.
Boško je nakon završene nikšićke Gimnazije, diplomirao na metalurgiji Tehničkog Fakulteta u Skoplju, a prvi radni odnos zasnovao u Željezari u Nikšiću. Nakon toga stiže u Tivat, zapošljava se u MTRZ „Sava Kovačević” gdje ostaje do kraja radnog vijeka. Od početka karijere u Arsenalu radio je na odgovornim poslovima. Bio je upravnik pogona livnice, a kasnije obavlja rukovodeće funkcije na komercijalnim poslovima tzv. „stranog programa” – remonta ratnih brodova Rusije i Libije. Zahvaljujući odličnom poznavanju ruskog jezika, preduzetničkim sposobnostima i brojnim posjetama Moskvi i gradovima u Libiji Boško Grbović je tokom dugog niza godina dao lični pečat poslovnoj saradnji tivatskog Remontnog zavoda sa Rusijom i Libijom.
Zahvaljujući tome, a i ljubavi prema ljudima koji je gajio tokom čitavog života Boško je bio jedan od najuspješnijih i najomiljenijih inženjera nekadašnjeg vojno pomorskog giganta u Tivtu.
Kao član Socijalističke narodne partije bio je odbornik u tivatskom parlamentu, da bi kasnije postao član Demokratskog fronta, političke grupacije okupljene oko Milana Kneževića.
Sahranjen je na gradskom groblju Brdišta u Tivtu u prisustvu velikog broja rodbine i prijatelja.
Za sobom je ostavio sina Gorana i kćerku Gordanu.
