Do 16. avgustau prizemlju Muzeja i galerije Tivat biće postavljena, sinoć otvorena, izložba Miroslava Šukovića koji živi i radi u Kolašinu i Podgorici.
Šuković je rođen 1977. godine u Bihaću, član je udruženja likovnih umjetnika BiH, učesnik brojnih samostalnih i kolektivnih izložbi. Nagradu Cetinjskog likovnog salona „Trinaesti novembar“ dobio je 2015. godine. U razgovoru za Radio Tivat Šuković kaže da su portreti njegova preokupacija:
“Čovjek je u centru mog stvaralaštva, ta ljudska psihologija odnosno unutrašnja stanja čovjeka jesu nešto što me najviše interesuje i čemu sam posvećen od početka svog stvaralaštva. U pitanju su radovi koji su nastali kombinacijom različitih materijala na platnu i na papiru. Volim tokom rada da eksperimentišem, da me taj materijal vodi pa koristim pastele, olovke, ugljen. Znači, jedan process koji ide svojim tokom i vidjećemo kao će to da se nastavi ta priča”.
Za izbor je važan trenutak kaže Šuković i pojašnjava da se dešava prilikom rada da slika sama “zatraži” promjenu materijala.
“Ne volim neku proračunatost u stvaralaštvu, u stvaranju”, objasnio je Šuković.
Izložbu je otvorila istoričarka umjetnosti Marija Saičić koja je o njegovom radu kaže:
“Jednu priču o koegzistencijalnoj borbi, borbi čovjeka sa samim sobom al ii priču o nezaobilaznom duhovnom nasleđu priča preko svojih slika crnogorski slikar Miroslav Šuković. Njegova djela nose bolnu istinu o postojanju, unutrašnjim demonima, čovjekovoj tegobi u savremenom svijetu i društvu preko disharmoničnih prizora iz kojih izbija nerazumljiva istina. U Šukovićevom stvaralaštvu nameće se jedno pitanje na koje on pokušava odgovoriti kistom, odnosno pokretom i bojom: Kako naslikati čovjekovu dušu?”
Istoričarka umjetnosti Marija Saičić je ocijenila da njegove kompozicije imaju izuzetnu snagu i nisu puko slavljenje egzistencije nego su slika duševne boli koja razara modernog čovjeka kada promišlja o egzistenciji, međuljudskim odnosima ili devijacijama savremenog doba.
