Savez slijepih Crne Gore traži adekvatne uslove za život osoba oštećenog vida, za što se, kako kažu, u toj organizaciji bore duže od 75 godina. Povodom 15. oktobra, Međunarodnog dana bijelog štapa, objavili su saopštenje, u kome ističu:
“Bijeli štap je prvenstveno simbol samostalnosti, slobode, samopouzdanja i vjere u svoje mogućnosti, pa tek onda veoma jednostavno, ali prijeko potrebno pomagalo za samostalno kretanje.”
Napominju da je Savez slijepih Crne Gore u okviru projekta „Rasklopi štap i pokreni avanturu samostalnog kretanja“ koji je finansijski podržalo Ministarstvo rada i socijalnog staranja, akreditovao program obuke instruktora-ki za kretanje pomoću korišćenja bijelog štapa. Prvi obučeni instruktori će nakon sprovedene obuke dobiti sertifikate, te moći da obučavaju zainteresovane osobe oštećenog vida za samostalno kretanje i savladavanje prepreka u okruženju. Takva obuka je polazna osnova za mogućnost primjene savremenih vrsta pomagala – poput različitih elektroničkih uređaja, GPS sistema i mapa za navigaciju, pasa vodiča i slično.
Kako navode, dvije godine kroz projektne aktivnosti sprovode servis Videći pratilac, u cilju stvaranja što boljih uslova za samostalno kretanje osoba oštećenog vida.
“Ipak, uprkos uspješnom dvogodišnjem sprovođenju pomenutog servisa, pozitivnim iskustvima, te izuzetnom zadovoljstvu izraženom od strane korisnika-ca, Ministarstvo rada i socijalnog staranja je, nažalost, odbijanjem projektnog prijedloga Saveza slijepih Crne Gore pokazalo neprepoznavanje potrebe i značaja nastavka njegove realizacije”, ukazali su u saopštenju.
Kažu da je i dalje nepristupačno okruženja za osobe oštećenog vida u našoj zemlji, jer danas postoji svega dvadesetak ozvučenih raskrsnica na teritoriji cijele Crne Gore.
“Ukazujemo na nedovoljnu pokrivenost javnih površina taktilnim trakama vodiljama u gotovo svim gradovima osim Glavnog grada Podgorice, čiji bi primjer trebale slijediti i ostale crnogorske opštine. Dodatno, u segmentu obezbjeđivanja uslova za samostalno kretanje, naglašavamo da je neophodno zakonski propisati obavezu države da finansira školovanje pasa vodiča za zainteresovane osobe oštećenog vida, što do sada nije bio slučaj”, ističu u saopštenju.
Kako kažu, još uvijek ne postoji Zakon o finansiranju organizacija osoba s invaliditetom i nema sistemskog finansiranja ovih organizacija, jer nijesu prepoznate kao organizacije od posebnog društvenog značaja.
“Kako organizacije OSI neposredno pružaju podršku OSI, te realizuju neke aktivnosti koje bi morala realizovati država, nužno je sistemski urediti reprezentativnost organizacija OSI, uključujući i izmjenu postojećeg sistema njihovog finansiranja.Savjet za prava OSI ne funkcioniše već pet godina, a uprkos obećanjima Ministra ljudskih i i manjinskih prava, Direktorat za zaštitu prava OSI, koji je ukinut odlukom aktuelne Vlade, donešenom u julu prošle godine, nije ponovno uspostavljen. Dakle, stanje po pitanju nefunkcionalnosti institucionalnih mehanizama ostalo je nepromijenjeno, što je neprihvatljivo i u suprotnosti je sa odredbama UN Konvencije o pravima osoba s invaliditetom”, uakzuju u saopštenju.
Pozvali su poslanike/ce novog saziva parlamenta, kao i predstavnike-ce 44. Vlade, za koju se nadaju da će uskoro biti formirana, da se, “umjesto dosadašnje prakse zasnovane na samo deklarativnom zalaganju za unaprjeđenje društvenog položaja OSI, suštinski i bez odlaganja posvete rješavanju pomenutih problema, kao i prevazilaženju drugih, mnogobrojnih barijera prisutnih u gotovo svim oblastima života”.
