Mašo Čekić – sjećanje na 15. april 1979 godine

U opštini Tivat, zemljotres je pogodio najvitalnije dijelove privrednog i kulturnog života. Statistički podaci govore da je bilo108 povrijeđenih od kojih troje teško, ukupna materijalna šteta 4,5 posto od ukupne u Crnoj Gori, odnosno tadašnjih 3.200. 664.000 dinara. Stihija je potpuno onesposobila ciglanu „Račica“ a teška oštećenja  nekoliko radionica u MTRZ „Sava Kovačević“, svi objekti ugostiteljske i turističke privrede, trgovine, školski objekti, zdravstvene stanice i apoteka, spomenici kulture, vodovodna i kanalizaciona mreža.  Četrdeset godina puno znači u sjećanju ljudi iako slike pomalo blijede kaže jedan od očevidaca Mašo Čekić, ističući pomoć koja je odmah počela stizati sa svih strana:

Iz Drniša je stigla prva grupa omladinaca da Tivćanima pomogne u sanaciji poslije zemljotresa, zapravo u raščišćavanju ruševina, podizanju šatora. Oni su tako brzo došli da su sve nas iznenadili, pa momci i djevojke iz Metkovića, Sremske Mitrovice…. To su neke stvari koje su potisnute u odnosu na ono što je bilo mnogo vidnije, prisutnije, kao recimo kad čovijek ostane bez krova nad glavom ili imanja. Svašta je bilo, od ranjenih do poginulih u okruženju. Eto, to su slike koje naviru na ovakve datume“.

Bez obzira na posledice, život je morao biti nastavljen iako u teškim uslovima. Bilo je jako važno organizovati sve na vrijeme pa se za pola sata od zemljotresa, na platou između crkve i stare opštine okupila prva grupa Tivćana.  Odatle je sve krenulo kaže Čekić jer su tu napravljeni prvi dogovori, podignuti prvi šatori, kancelarije, organizovana informativna služba:

Prvi informatori u našoj opštini, su bez zadatka, jednostavno uzeli svoje fotoaparate i otišli na teren – Toni Marković, pokojni Kiko Tomičić, Stanko Berberović i da ne nabrajam dalje jer bih nekoga mogao preskočiti i kao pravi fotoreporteri obišli čitavu teritoriju opštine. Došli su sa stravičnim slikama o posljedicama zemljotresa a mi smo tek tada shvatili šta je taj zemljotres uradio. To je bilo drugo jutro. Oni su cijelu noć razvijali fotografije i po gradu odmah stavili foto izložbu. Da narod vidi“.

Po raspoloživim objektima zbrinuto je 910 porodica a u cilju pomoći za opravku stambenog fonda odobrena su 722 kredita i to 219 za novogradnju i 503 za sanaciju oštećenih stanova. Sredstvima solidarnosti počela je gradnja 350 stanova u društvenoj svojini.